แข่งร้องไห้

นานกว่า 400 ปีมาแล้วที่เกาะญี่ปุ่นเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้ของบรรดาทารกผู้ไร้เดียงสา ขอออกตัวไว้ก่อนนะครับว่ากระผมไม่ได้พาคุณผู้อ่านออกนอกเส้นทางมาสู่เรื่องดราม่าอะไรทั้งสิ้น เรายังคงอยู่กับ “กีฬานี้คิดได้ไง” กันอย่างแน่นอน เพราะการแข่งขันในวันนี้ก็คือ การแข่งกันทำให้ทารกร้องไห้!
ด้วยความเชื่อของชาวญี่ปุ่นที่ว่า “การที่เด็กทารกร้องไห้เสียงดังจะทำให้วิญญาณชั่วร้ายไม่กล้าเข้าใกล้ ทำให้เด็กมีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง” การแข่งขันชนิดนี้จึงบังเกิดขึ้นสู่สายตาชาวโลก โดยการนำเด็กทารกอายุตั้งแต่ 6 – 18 เดือนจำนวนร้อยกว่าคนมารวมตัวกันที่ลานวัดอันเป็นสถานที่จัดงาน จากนั้นก็มอบหน้าที่ในการลงมือกลั่นแกล้งเบบี๋ทั้งหลายให้ร้องไห้แก่ซูโม่ร่างบึกจัดการชนิดตัวต่อตัวกันเลยทีเดียว เด็กคนไหนร้องได้ดังและนานที่สุดจะเป็นผู้ชนะการแข่งขันในครั้งนี้ แต่กติกาในแต่ละท้องที่นั้นก็อาจมีการปรับเปลี่ยนไปบ้าง บางที่กำหนดให้เด็กที่ร้องออกมาคนแรกเป็นผู้ชนะ แต่บางที่ก็ให้เด็กร้องออกมาคนแรก ๆ ตกรอบไปก็มี
อย่าเพิ่งคิดไปว่าที่นี่เขากระทำทารุณกับเด็กทารกเพื่อให้พวกแกร้องไห้นะครับ เพราะถึงแม้ภาพลักษณ์ภายนอกของคุณซูโม่ทั้งหลายจะดูน่ากลัว แต่เขากลับโอบอุ้มเด็กน้อยแต่ละคนไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม อาศัยเพียงการส่งเสียงเย้าแหย่และทำหน้าแปลก ๆ เพื่อหลอกล่อให้เด็กขวัญผวาจนร้องไห้ออกมาเท่านั้นเองจริง ๆ ไม่มีการประทุษร้ายทางร่างกายประเภทหยิก กัด ตบ ตี อะไรทั้งสิ้น
กีฬานี้คิดได้ไง?

Leave a Reply